پوری غزل ↗

1. 1 به خدا کسی نجنبد چو تو تن زنی نجنبی·که پیاله‌هاست مردم تو شراب بخش خنبی
2. 2 هله خواجه خاک او شو چو سوار شد به میدان·سر اسب را مگردان که تو سر نه‌ای تو سنبی
3. 3 که در آن زمان سری تو که تو خویش دنب دانی·چو تو را سری هوس شد تو یقین بدانک دنبی
4. 4 ز جهان گریز و وابر تو ز طاق و از طرنبش·چو ز خویش طاق گشتی ز چه بسته طرنبی
5. 5 تو بدان خدای بنگر که صد اعتقاد بخشد·ز چه سنی است مروی ز چه رافضی است قنبی
6. 6 بفرست سوی بینش همه نطق را و تن را·که تو را یکی نظر به که همیشه می غرنبی