پوری غزل ↗

1. 1 بت من به طعنه گوید چه میان ره فتادی·صنما چرا نیفتم ز چنان میی که دادی
2. 2 صنما چنان فتادم که به حشر هم نخیزم·چو چنان قدح گرفتی سر مشک را گشادی
3. 3 شده‌ام خراب لیکن قدری وقوف دارم·که سرم تو برگرفتی به کنار خود نهادی
4. 4 صنما ز چشم مستت که شرابدار عشق است·بدهی می و قدح نی چه عظیم اوستادی
5. 5 کرم تو است این هم که شراب برد عقلم·که اگر به عقل بودی شکافدی ز شادی
6. 6 قدحی به من بدادی که همی‌زنم دو دستک·که به یک قدح برستم ز هزار بی‌مرادی
7. 7 به دو چشم شوخ مستت که طرب بزاد از وی·که تو روح اولینی و ز هیچ کس نزادی