دیوانِ شمس› غزل ۲۹۲۲› بیت ۴ → پچھلا · اگلا ←
دیوانِ شمس · غزل شمارهٔ ۲۹۲۲
- سر بُریدی صد هزاران را به عشق زهره نِی جان را که گوید های و هی
G2922:4
آپ کی زبان
آپ کی زبان میں ابھی کوئی مفہوم دستیاب نہیں — یہ پوری غزل کے لیے ایک ساتھ تیار کیا جاتا ہے:
ai-draft · gemini-2.5-pro
اس بیت کی شرح
ابھی لکھی نہیں گئی — اس غزل کے سیاق میں اس بیت کا گہرا مطالعہ:
پوری غزل ↗
- 1 هم تو شمعی هم تو شاهد هم تو می·هم بهاری در میان ماه دی
- 2 هر طرف از عشق تو پَر سوخته·آفتاب و صد هزاران همچو دی
- 3 چون همیشه آتشت در نی فتد·رفت شِکَّر زین هوس در جان نی
- 4 سر بُریدی صد هزاران را به عشق·زهره نِی جان را که گوید های و هی
- 5 عاشقان سازیدهاند از چشم بد·خانهها زیر زمین چون شهر ری
- 6 نیست از دانش بتر اشکنجهای·وای آنک ماند اندر نیک و بی
- 7 آن زنانِ مصر اندر بیخودی·زخمها خورده نکرده وای وی
- 8 در شب معراج شاه از بیخودی·صدهزارانساله ره را کرده طی
- 9 برشکن از بادههای بیخودان·تختهبندی ز استخوان و عرق و پی
- 10 شمس تبریزی تو ما را محو کن·ز آنک تو چون آفتابی ما چو فِی
ganjoor: sh2922 · public domain