دیوانِ شمس غزل ۲۹۶۲ بیت ۵ → پچھلا · اگلا ←

دیوانِ شمس · غزل شمارهٔ ۲۹۶۲

  1. امشب چو مه برآید داوود جان بیاید ای رنج موم گردی گر برج آهنینی

G2962:5

آپ کی زبان

آپ کی زبان میں ابھی کوئی مفہوم دستیاب نہیں — یہ پوری غزل کے لیے ایک ساتھ تیار کیا جاتا ہے:

اس بیت کی شرح

ابھی لکھی نہیں گئی — اس غزل کے سیاق میں اس بیت کا گہرا مطالعہ:

پوری غزل ↗

  1. 1 با تو عتاب دارم جانا چرا چنینی·رنجور و ناتوانم نایی مرا ببینی
  2. 2 دیدی که سخت زردم پنداشتی که مردم·آخر چگونه میرد آنک تواش قرینی
  3. 3 یا سیدی و روحی حمت فلم تعدنی·یا صحتی شفایی لم تستمع حنینی
  4. 4 بس احتراز کردم صبر دراز کردم·امروز ناز کردم با اصل نازنینی
  5. 5 امشب چو مه برآید داوود جان بیاید·ای رنج موم گردی گر برج آهنینی
  6. 6 شب بنده را بپرسد وز بی‌گهی نترسد·شب نیز مست گردد بی‌نقل و ساتکینی
  7. 7 ای ناله چند ناله افزونتری ز ژاله·بر بنده کمینه تو نیز در کمینی

ganjoor: sh2962 · public domain