پوری غزل ↗

1. 1 سوگند خورده‌ای که از این پس جفا کنی·سوگند بشکنی و جفا را رها کنی
2. 2 امروز دامن تو گرفتیم و می‌کشیم·تا کی بهانه گیری و تا کی دغا کنی
3. 3 می‌خندد آن لبت صنما مژده می‌دهد·کاندیشه کرده‌ای که از این پس وفا کنی
4. 4 بی تو نماز ما چو روا نیست سود چیست·آنگه روا شود که تو حاجت روا کنی
5. 5 بی بحر تو چو ماهی بر خاک می‌طپیم·ماهی همین کند چو ز آبش جدا کنی
6. 6 ظالم جفا کند ز تو ترساندش اسیر·حق با تو آن کند که تو در حق ما کنی
7. 7 چون تو کنی جفا ز کی ترساندت کسی·جز آنک سر نهد به هر آنچ اقتضا کنی
8. 8 خاموش کم فروش تو در یتیم را·آن کش بها نباشد چونش بها کنی