دیوانِ شمس غزل ۳۰۶۹ بیت ۵ → پچھلا · اگلا ←

دیوانِ شمس · غزل شمارهٔ ۳۰۶۹

  1. گلی نمود که گل‌ها ز رشک او می‌ریخت بتی که جمله بتان پیش او گرفتاری

G3069:5

آپ کی زبان

آپ کی زبان میں ابھی کوئی مفہوم دستیاب نہیں — یہ پوری غزل کے لیے ایک ساتھ تیار کیا جاتا ہے:

اس بیت کی شرح

ابھی لکھی نہیں گئی — اس غزل کے سیاق میں اس بیت کا گہرا مطالعہ:

پوری غزل ↗

  1. 1 نگاهبان دو دیده‌ست چشم دلداری·نگاه دار نظر از رخ دگر یاری
  2. 2 وگر به سینه درآید به غیر آن دلبر·بگو برو که همی‌ترسم از جگرخواری
  3. 3 هلا مباد که چشمش به چشم تو نگرد·درون چشم تو بیند خیال اغیاری
  4. 4 به من نگر که مرا یار امتحان‌ها کرد·به حیله برد مرا کشکشان به گلزاری
  5. 5 گلی نمود که گل‌ها ز رشک او می‌ریخت·بتی که جمله بتان پیش او گرفتاری
  6. 6 چنین چنین به تعجب سری بجنبانید·که نادرست و غریبست درنگر باری
  7. 7 چنانک گفت طراریم دزد در پی توست·چو من سپس نگریدم ربود دستاری
  8. 8 ز آب دیده داوود سبزه‌ها بررست·به عذر آنک به نقشی بکرد نظاری
  9. 9 براند مر پدرت را کشان کشان ز بهشت·نظر به سنبله تر یکی ستمکاری
  10. 10 حذر ز سنبل ابرو که چشم شه بر توست·هلا که می‌نگرد سوی تو خریداری
  11. 11 چو مشتری دو چشم تو حی قیومست·به چنگ زاغ مده چشم را چو مرداری
  12. 12 دهی تو کاله فانی بری عوض باقی·لطیف مشتریی سودمند بازاری
  13. 13 خمش خمش که اگر چه تو چشم را بستی·ریای خلق کشیدت به نظم و اشعاری
  14. 14 ولیک مفخر تبریز شمس دین با توست·چه غم خوری ز بد و نیک با چنین یاری

ganjoor: sh3069 · public domain