دیوانِ شمس› غزل ۳۰۸۷› بیت ۴ → پچھلا · اگلا ←
دیوانِ شمس · غزل شمارهٔ ۳۰۸۷
- چه احتیاط مرا عقل و احتیاط نماند تو احتیاط کن آخر که مرد هشیاری
G3087:4
آپ کی زبان
آپ کی زبان میں ابھی کوئی مفہوم دستیاب نہیں — یہ پوری غزل کے لیے ایک ساتھ تیار کیا جاتا ہے:
ai-draft · gemini-2.5-pro
اس بیت کی شرح
ابھی لکھی نہیں گئی — اس غزل کے سیاق میں اس بیت کا گہرا مطالعہ:
پوری غزل ↗
- 1 اگر تو همره بلبل ز بهر گلزاری·تو خار را همه گل بین چو بهر گل زاری
- 2 نمیشناسی باشد که خار گل باشد·اگر چه می خلدت عاقبت کند یاری
- 3 درون خار گلست و برون خار گلست·به احتیاط نگر تا سر کی میخاری
- 4 چه احتیاط مرا عقل و احتیاط نماند·تو احتیاط کن آخر که مرد هشیاری
- 5 غلط تو هم نتوانی نگاه داشت مرا·عجب ز شمع تو پروانه را نگه داری
- 6 خوشست تلخی دارو و سیلی استاد·غنیمتست ز یار وفا جفاکاری
- 7 به دست دلبر اگر عاشقی زبون باشد·ز عشق و عقل ویست آن نه از سبکساری
- 8 به غیر ناز و جفا هر چه میکند معشوق·مباش ایمن کان فتنه است و طراری
- 9 زبون و دستخوش و عشوه می خوریم ای عشق·اگر دروغ فروشی و گر محال آری
- 10 دروغ و عشوه و صدق و محال او حالست·ولیک غیر نبیند به چشم اغیاری
ganjoor: sh3087 · public domain