پوری غزل ↗

1. 1 واجب کند چو عشق مرا کرد دل خراب·کاندر خرابه دل من آید آفتاب
2. 2 از پای درفتاده‌ام از شرم این کرم·کان شه دعام گفت همو کرد مستجاب
3. 3 بس چهره کو نمود مرا بهر ساکنی·گفتم که چهره دیدم و آن بود خود نقاب
4. 4 از نور آن نقاب چو سوزید عالمی·یا رب چگونه باشد آن شاه بی‌حجاب
5. 5 بر من گذشت عشق و من اندر عقب شدم·واگشت و لقمه کرد و مرا خورد چون عقاب
6. 6 برخوردم از زمانه چو او خورد مر مرا·در بحر عذب رفتم و وارستم از عذاب
7. 7 آن را که لقمه‌های بلاها گوار نیست·زانست کو ندید گوارش از این شراب
8. 8 زین اعتماد نوش کنند انبیا بلا·زیرا که هیچ وقت نترسد ز آتش آب