دیوانِ شمس غزل ۳۱۰۵ بیت ۱ اگلا ←

دیوانِ شمس · غزل شمارهٔ ۳۱۰۵

  1. ز صبحگاه فتادم به دست سرمستی نهاده جام چو خورشید بر کف دستی

G3105:1

آپ کی زبان

آپ کی زبان میں ابھی کوئی مفہوم دستیاب نہیں — یہ پوری غزل کے لیے ایک ساتھ تیار کیا جاتا ہے:

اس بیت کی شرح

ابھی لکھی نہیں گئی — اس غزل کے سیاق میں اس بیت کا گہرا مطالعہ:

پوری غزل ↗

  1. 1 ز صبحگاه فتادم به دست سرمستی·نهاده جام چو خورشید بر کف دستی
  2. 2 ز نوبهار رخش این جهان گلستانی·به پیش قامت زیباش آسمان پستی
  3. 3 فروگرفت مرا مست وار و می‌گفتم·بجستمی من از او گر بهانه‌ای هستی
  4. 4 بگفت حیله مکن هین گمان مبر که اگر·تن تو حیله شدی سر به سر ز ما رستی
  5. 5 بریخت بر من از آن می که چرخ پست شدی·اگر ز جرعه آن می دمی بخوردستی
  6. 6 بتاب مفخر ایام شمس تبریزی·ایا فکنده در این بحر نور شستستی

ganjoor: sh3105 · public domain