پوری غزل ↗

1. 1 عشق تو خواند مرا کز من چه می‌گذری·نیکو نگر که منم آن را که می‌نگری
2. 2 من نزل و منزل تو من برده‌ام دل تو·گر جان ز من بِبُری واللَّه که جان نَبَری
3. 3 این شمع و خانه منم این دام و دانه منم·زین دام بی‌خبری چون دانه می‌شمری
4. 4 دوری ز میوه ما چون برگ می‌طلبی·دوری ز شیوه ما زیرا که شیوه گری
5. 5 اندر قیامت ما هر لحظه حشر نوست·زین حشر بی‌خبرند این مردم حشری
6. 6 ارواح بر فلک‌اند پران به قول نبی·ارواح امتنانی طائر خضری
7. 7 ز آن طالب فلکند کز جوهر ملکند·انظر الی ملک فی صورت البشری
8. 8 این روح گرد بدن چون چرخ گرد زمین·فالجسم جامده و الروح فی السفری
9. 9 زین برج‌ها بگذر چون همپر ملکی·و اطلع علی افق کالشمس و القمری