غزل شمارهٔ ۳۱۶۴

✦ اس غزل کا مفہوم

کسی بھی بیت کو اس کے اپنے صفحے کے لیے کھولیے — مفہوم، شرح، مشکل الفاظ۔

1. G3164:1 مست و خوشی باده کجا خورده‌ای؟این مه نو چیست که آورده‌ای؟
2. G3164:2 ساغر شاهانه گرفتی به کفگلشکر نادره پرورده‌ای
3. G3164:3 پردهٔ ناموس که خواهی درید؟کآفت عقل و ادب و پرده‌ای
4. G3164:4 می‌شکفد از نظرت باغ دلای که بهار دل افسرده‌ای
5. G3164:5 آتش در ملک سلیمان زدیای که تو موری بنیازرده‌ای
6. G3164:6 در سفر ای شاه سبک روح منزیر قدم چشم و دل اسپرده‌ای
7. G3164:7 دارد خوبی و کشی بی‌شمارروی کسی کش بک اشمرده‌ای
8. G3164:8 بنده کن هر دل آزاده‌ایزنده کن هر بدن مرده‌ای
9. G3164:9 می‌کندت لابه و دریوزه جانجان ببر آنجا که دلم برده‌ای
10. G3164:10 جان دو صد قرن در انگشت تستچونت بگویم؟! که توده مرده‌ای
11. G3164:11 بس کن تا مطرب و ساقی شودآنکه می از باغ وی افشرده‌ای

ganjoor: sh3164 · public domain