دیوانِ شمس غزل ۳۱۶۴ بیت ۹ → پچھلا · اگلا ←

دیوانِ شمس · غزل شمارهٔ ۳۱۶۴

  1. می‌کندت لابه و دریوزه جان جان ببر آنجا که دلم برده‌ای

G3164:9

آپ کی زبان

آپ کی زبان میں ابھی کوئی مفہوم دستیاب نہیں — یہ پوری غزل کے لیے ایک ساتھ تیار کیا جاتا ہے:

اس بیت کی شرح

ابھی لکھی نہیں گئی — اس غزل کے سیاق میں اس بیت کا گہرا مطالعہ:

پوری غزل ↗

  1. 1 مست و خوشی باده کجا خورده‌ای؟·این مه نو چیست که آورده‌ای؟
  2. 2 ساغر شاهانه گرفتی به کف·گلشکر نادره پرورده‌ای
  3. 3 پردهٔ ناموس که خواهی درید؟·کآفت عقل و ادب و پرده‌ای
  4. 4 می‌شکفد از نظرت باغ دل·ای که بهار دل افسرده‌ای
  5. 5 آتش در ملک سلیمان زدی·ای که تو موری بنیازرده‌ای
  6. 6 در سفر ای شاه سبک روح من·زیر قدم چشم و دل اسپرده‌ای
  7. 7 دارد خوبی و کشی بی‌شمار·روی کسی کش بک اشمرده‌ای
  8. 8 بنده کن هر دل آزاده‌ای·زنده کن هر بدن مرده‌ای
  9. 9 می‌کندت لابه و دریوزه جان·جان ببر آنجا که دلم برده‌ای
  10. 10 جان دو صد قرن در انگشت تست·چونت بگویم؟! که توده مرده‌ای
  11. 11 بس کن تا مطرب و ساقی شود·آنکه می از باغ وی افشرده‌ای

ganjoor: sh3164 · public domain