دیوانِ شمس› غزل ۳۱۷۸› بیت ۲ → پچھلا · اگلا ←
دیوانِ شمس · غزل شمارهٔ ۳۱۷۸
- پرده توی وز پس پرده توی هر نفسی شکل دگر میکنی
G3178:2
آپ کی زبان
آپ کی زبان میں ابھی کوئی مفہوم دستیاب نہیں — یہ پوری غزل کے لیے ایک ساتھ تیار کیا جاتا ہے:
ai-draft · gemini-2.5-pro
اس بیت کی شرح
ابھی لکھی نہیں گئی — اس غزل کے سیاق میں اس بیت کا گہرا مطالعہ:
پوری غزل ↗
- 1 در دل من پردهٔ نو میزنی·ای دل و ای دیده و ای روشنی
- 2 پرده توی وز پس پرده توی·هر نفسی شکل دگر میکنی
- 3 پرده چنان زن که بهر زخمهٔ·پردهٔ غفلت ز نظر برکنی
- 4 شب منم و خلوت و قندیل جان·خیره که تو آتشی یا روغنی
- 5 بیمن و تو، هر دو توی، هر دو من·جان منی، آن منی، یا منی
- 6 نکتهٔ چون جان شنوم من ز چنگ·تنتن تنتن، که تو یعنی تنی
- 7 گر تنم و گر دلم و گر روان·شاد بدانم که توم میتنی
- 8 از تو چرا تازه نباشم؟! که تو·تازگی سرو و گل و سوسنی
- 9 از تو چرا نور نگیرم؟! که تو·تابش هر خانه و هر روزنی
- 10 از تو چرا زور نیابم؟! که تو·قوت هر صخره و هر آهنی
ganjoor: sh3178 · public domain