پوری غزل ↗

1. 1 از دفتر عمر ما یکتا ورقی مانده‌ست·کز غیرت لطف آن جان در قلقی مانده‌ست
2. 2 بنوشته بر آن دفتر حرفی ز شکر خوشتر·از خجلت آن حرفش مه در عرقی مانده‌ست
3. 3 عمر ابدی تابان اندر ورق بستان·نی خوف ز تحویلی نی جای دقی مانده‌ست
4. 4 نامش ورقی بوده ملک ابد اندر وی·اسرار همه پاکان آن جا شفقی مانده‌ست
5. 5 پیچیده ورق بر وی نوری ز خداوندی·شمس الحق تبریزی روشن حدقی مانده‌ست