دیوانِ شمس› غزل ۳۲۹› بیت ۴ → پچھلا · اگلا ←
دیوانِ شمس · غزل شمارهٔ ۳۲۹
- همه شهر بشورید چو آوازه درافتاد که دیوانه دگربار ز زنجیر رهیدهست
G329:4
آپ کی زبان
آپ کی زبان میں ابھی کوئی مفہوم دستیاب نہیں — یہ پوری غزل کے لیے ایک ساتھ تیار کیا جاتا ہے:
ai-draft · gemini-2.5-pro
اس بیت کی شرح
ابھی لکھی نہیں گئی — اس غزل کے سیاق میں اس بیت کا گہرا مطالعہ:
پوری غزل ↗
- 1 بیایید بیایید که گلزار دمیدهست·بیایید بیایید که دلدار رسیدهست
- 2 بیارید به یک بار همه جان و جهان را·به خورشید سپارید که خوش تیغ کشیدهست
- 3 بر آن زشت بخندید که او ناز نماید·بر آن یار بگریید که از یار بریدهست
- 4 همه شهر بشورید چو آوازه درافتاد·که دیوانه دگربار ز زنجیر رهیدهست
- 5 چه روزست و چه روزست چنین روز قیامت·مگر نامه اعمال ز آفاق پریدهست
- 6 بکوبید دهلها و دگر هیچ مگویید·چه جای دل و عقلست که جان نیز رمیدهست
ganjoor: sh329 · public domain