پوری غزل ↗

1. 1 اندر دل هر کس که از این عشق اثر نیست·تو ابر در او کش که به جز خصم قمر نیست
2. 2 ای خشک درختی که در آن باغ نرُسته‌ست·وی خوار عزیزی که در این ظلّ ِ شجر نیست
3. 3 بسکل ز جز این عشق اگر دُر یتیمی·زیرا که جز این عشق تو را خویش و پدر نیست
4. 4 در مذهب عشاق به بیماری مرگست·هر جان که به هر روز از این رنجْ بتر نیست
5. 5 در صورت هر کس که از آن رنگ بدیدی·می‌دان تو به تحقیق که از جنس بشر نیست
6. 6 هر نی که بدیدی به میانش کمر عشق·تنگش تو به بر گیر که جز تنگ شکر نیست
7. 7 شمس الحق تبریز چو در دام کشیدت·منگر به چپ و راست که امکان حذر نیست