دیوانِ شمس› غزل ۳۳۶› بیت ۱۰ → پچھلا
دیوانِ شمس · غزل شمارهٔ ۳۳۶
- خروسا چند گویی صبح آمد نماید صبح را خود نور مشکات
G336:10
آپ کی زبان
آپ کی زبان میں ابھی کوئی مفہوم دستیاب نہیں — یہ پوری غزل کے لیے ایک ساتھ تیار کیا جاتا ہے:
ai-draft · gemini-2.5-pro
اس بیت کی شرح
ابھی لکھی نہیں گئی — اس غزل کے سیاق میں اس بیت کا گہرا مطالعہ:
پوری غزل ↗
- 1 بده یک جام ای پیر خرابات·مگو فردا که فی التأخیر آفات
- 2 به جای باده درده خون فرعون·که آمد موسی جانم به میقات
- 3 شراب ما ز خون خصم باشد·که شیران را ز صیادیست لذات
- 4 چه پرخونست پوز و پنجه شیر·ز خون ما گرفتست این علامات
- 5 نگیرم گور و نی هم خون انگور·که من از نفی مستم نی ز اثبات
- 6 چو بازم گرد صید زنده گردم·نگردم همچو زاغان گرد اموات
- 7 بیا ای زاغ و بازی شو به همت·مصفا شو ز زاغی پیش مصفات
- 8 بیفشان وصفهای باز را هم·مجردتر شو اندر خویش چون ذات
- 9 نه خاکست این زمین طشتیست پرخون·ز خون عاشقان و زخم شهمات
- 10 خروسا چند گویی صبح آمد·نماید صبح را خود نور مشکات
ganjoor: sh336 · public domain