پوری غزل ↗

1. 1 بیا کامروز ما را روز عیدست·از این پس عیش و عشرت بر مزیدست
2. 2 بزن دستی بگو کامروز شادی‌ست·که روز خوش هم از اول پدیدست
3. 3 چو یار ما در این عالم که باشد·چنین عیدی به صد دوران که دیدست
4. 4 زمین و آسمان‌ها پرشکر شد·به هر سویی شکرها بردمیدست
5. 5 رسید آن بانگ موج گوهرافشان·جهان پرموج و دریا ناپدیدست
6. 6 محمد باز از معراج آمد·ز چارم چرخ عیسی دررسیدست
7. 7 هر آن نقدی کز این جا نیست قلبست·میی کز جام جان نبود پلیدست
8. 8 زهی مجلس که ساقی بخت باشد·حریفانش جنید و بایزیدست
9. 9 خماری داشتم من در ارادت·ندانستم که حق ما را مریدست
10. 10 کنون من خفتم و پاها کشیدم·چو دانستم که بختم می کشیدست