پوری غزل ↗

1. 1 ز همراهان جدایی مصلحت نیست·سفر بی‌روشنایی مصلحت نیست
2. 2 چو ملک و پادشاهی دیده باشی·پس شاهی گدایی مصلحت نیست
3. 3 شما را بی‌شما می‌خواند آن یار·شما را این شمایی مصلحت نیست
4. 4 چو خوان آسمان آمد به دنیا·از این پس بی‌نوایی مصلحت نیست
5. 5 در این مطبخ که قربانست جان‌ها·چو دونان نان ربایی مصلحت نیست
6. 6 بگو آن حرص و آز راه زن را·که مکر و بدنمایی مصلحت نیست
7. 7 چو پا داری برو دستی بجنبان·تو را بی‌دست و پایی مصلحت نیست
8. 8 چو پای تو نماند پر دهندت·که بی‌پر در هوایی مصلحت نیست
9. 9 چو پر یابی به سوی دام حق پر·که از دامش رهایی مصلحت نیست
10. 10 همای قاف قربی ای برادر·هما را جز همایی مصلحت نیست
11. 11 جهان جوی و صفا بحر و تو ماهی·در این جو آشنایی مصلحت نیست
12. 12 خمش باش و فنای بحر حق شو·به هنبازی خدایی مصلحت نیست