دیوانِ شمس غزل ۳۵۴ بیت ۷ → پچھلا · اگلا ←

دیوانِ شمس · غزل شمارهٔ ۳۵۴

  1. ز رسوایی به بحر دل رود باز که دل بحرست و گفتن‌ها چو جویست

G354:7

آپ کی زبان

آپ کی زبان میں ابھی کوئی مفہوم دستیاب نہیں — یہ پوری غزل کے لیے ایک ساتھ تیار کیا جاتا ہے:

اس بیت کی شرح

ابھی لکھی نہیں گئی — اس غزل کے سیاق میں اس بیت کا گہرا مطالعہ:

پوری غزل ↗

  1. 1 ز میخانه دگربار این چه بویست·دگربار این چه شور و گفت و گویست
  2. 2 جهان بگرفت ارواح مجرد·زمین و آسمان پرهای و هوی‌ست
  3. 3 بیا ای عشق این می از چه خمست·اشارت کن خرابات از چه سوی‌ست
  4. 4 چه می‌گویم اشارت چیست کاین جا·نگنجد فکرتی کان همچو مویست
  5. 5 نیاید در نظر آن سر یک تو·که در فکر آنچ آید چارتویست
  6. 6 چو ز اندیشه به گفت آید چه گویم·که خانه کنده و رسوای کویست
  7. 7 ز رسوایی به بحر دل رود باز·که دل بحرست و گفتن‌ها چو جویست
  8. 8 خزینه دار گوهر بحر بدخوست·که آب جو و چه تن جامه شویست

ganjoor: sh354 · public domain