دیوانِ شمس› غزل ۳۶۲› بیت ۶ → پچھلا · اگلا ←
دیوانِ شمس · غزل شمارهٔ ۳۶۲
- بیندازم من این سر را به پیشش اگر چه سر به پیش او حقیرست
G362:6
آپ کی زبان
آپ کی زبان میں ابھی کوئی مفہوم دستیاب نہیں — یہ پوری غزل کے لیے ایک ساتھ تیار کیا جاتا ہے:
ai-draft · gemini-2.5-pro
اس بیت کی شرح
ابھی لکھی نہیں گئی — اس غزل کے سیاق میں اس بیت کا گہرا مطالعہ:
پوری غزل ↗
- 1 دو چشم آهوانش شیرگیرست·کز او بر من روان باران تیرست
- 2 کمان ابروان و تیر مژگان·گواهانند کو بر جان امیرست
- 3 چو زلف درهمش درهم از آنم·که بوی او به از مشک و عبیرست
- 4 در آن زلفین از آن میپیچد این جان·که دل زنجیر زلفش را اسیرست
- 5 مگو آن سرو ما را تو نظیری·که ماه ما به خوبی بینظیرست
- 6 بیندازم من این سر را به پیشش·اگر چه سر به پیش او حقیرست
- 7 خیال روی شه را سجده میکن·خیال شه حقیقت را وزیرست
ganjoor: sh362 · public domain