پوری غزل ↗

1. 1 گویم سخن شکرنباتت·یا قصه چشمه حیاتت
2. 2 رخ بر رخ من نهی بگویم·کز بهر چه شاه کرد ماتت
3. 3 در خرمنت آتشی درانداخت·کز خرمن خود دهد زکاتت
4. 4 سرسبز کند چو تره زارت·تا بازخرد ز ترهاتت
5. 5 در آتش عشق چون خلیلی·خوش باش که می‌دهد نجاتت
6. 6 عقلت شب قدر دید و صد عید·کز عشق دریده شد براتت
7. 7 سوگند به سایه لطیفت·سوگند نمی‌خورم به ذاتت
8. 8 در ذات تو کی رسند جان‌ها·چون غرقه شدند در صفاتت
9. 9 چون جوی روان و ساجدت کرد·تا پاک کند ز سیئاتت
10. 10 از هر جهتی تو را بلا داد·تا بازکشد به بی‌جهاتت
11. 11 گفتی که خمش کنم نکردی·می‌خندد عشق بر ثباتت