دیوانِ شمس› غزل ۳۹۴› بیت ۶ → پچھلا
دیوانِ شمس · غزل شمارهٔ ۳۹۴
- شمس تبریزی قدومت خانه اقبال را صحن را افروزش است و بام را اندایش است
G394:6
آپ کی زبان
آپ کی زبان میں ابھی کوئی مفہوم دستیاب نہیں — یہ پوری غزل کے لیے ایک ساتھ تیار کیا جاتا ہے:
ai-draft · gemini-2.5-pro
اس بیت کی شرح
ابھی لکھی نہیں گئی — اس غزل کے سیاق میں اس بیت کا گہرا مطالعہ:
پوری غزل ↗
- 1 چشمهای خواهم که از وی جمله را افزایش است·دلبری خواهم که از وی مرده را آسایش است
- 2 بنده بحر محیطم کز محیطی برتر است·سنگ و گوهر هر دو را از فضل او بخشایش است
- 3 باغ و طاووسند هر یک از جمالش بانصیب·زاغ را خالی ندارد گرچه بیآرایش است
- 4 صورت ار نقصان پذیرد نیست معنی را کمی·عاشق اندر ذوق باشد گرچه در پالایش است
- 5 بنگر اندر جان که هست او از بلندی بیخبر·گرچه اندر قالبْ او در خانهٔ آلایش است
- 6 شمس تبریزی قدومت خانه اقبال را·صحن را افروزش است و بام را اندایش است
ganjoor: sh394 · public domain