دیوانِ شمس غزل ۴۰۱ بیت ۱ اگلا ←

دیوانِ شمس · غزل شمارهٔ ۴۰۱

  1. اندرآ ای مه که بی‌تو ماه را استاره نیست تا خیالت درنیاید پای کوبان چاره نیست

G401:1

آپ کی زبان

آپ کی زبان میں ابھی کوئی مفہوم دستیاب نہیں — یہ پوری غزل کے لیے ایک ساتھ تیار کیا جاتا ہے:

اس بیت کی شرح

ابھی لکھی نہیں گئی — اس غزل کے سیاق میں اس بیت کا گہرا مطالعہ:

پوری غزل ↗

  1. 1 اندرآ ای مه که بی‌تو ماه را استاره نیست·تا خیالت درنیاید پای کوبان چاره نیست
  2. 2 چون خیالت بر که آید چشمه‌ها گردد روان·خود گرفتم کاین دل ما جز که و جز خاره نیست
  3. 3 آتش از سنگی روان شد آب از سنگی دگر·لعل شد سنگی دگر کز لطف تو آواره نیست
  4. 4 بارها لطف تو را من آزمودم ای لطیف·مرده را تو زنده کردی بارها یک باره نیست
  5. 5 ابر رحمت هر سحر گر می‌ببارد آن ز تست·وین دل گریان من جز کودک گهواره نیست
  6. 6 همچو کوه طور از غم این دلم صدپاره شد·لیک اندر دست من زان پاره‌ها یک پاره نیست
  7. 7 آهن برهان موسی بر دل چون سنگ زد·تا جهد استاره‌ای کز ابر یک استاره نیست

ganjoor: sh401 · public domain