پوری غزل ↗

1. 1 چَشْمِ پُرنور که مَسْتِ نَظَرِ جانان است·ماه اَز او، چَشْم گِرِفْته‌ست و فَلَک، لَرْزان است
2. 2 خاصِه، آن لَحْظِه کِه اَز حَضْرَتِ حَق، نور کِشَد·سِجْدِه‌گاهِ مَلَک و قِبْلِه‌یِ هَر اِنْسان است
3. 3 هَر کِه او، سَر نَنَهَد بَر کَفِ پایَش، آن دَم·بَهْرِ ناموسِ مَنی، آن نَفَس، او، شِیْطان است
4. 4 وَ آنْک، آن لَحْظِه نَبینَد اَثَرِ نور، بَر او·او، کَم اَز دیو بُوَد؛ زانْک تَنِ بی‌جان است
5. 5 دِل بِه جا دار دَر آن طَلْعَتِ باهِیْبَتِ او·گَر تو مَرْدی که رُخَش  قِبْلِه‌گَهِ مَرْدان است
6. 6 دَسْت بَرْدار زِ سینِه، چِه نِگَه می‌داری؟·جان دَر آن لَحْظِه بِدِه شاد کِه مَقْصود، آن است
7. 7 جُمْلِه را آب دَرْاَنْداز و دَر آن آتَش شو·کآتَشِ چِهْرِه‌یِ او، چِشْمِه‌گَهِ حِیْوان است
8. 8 سَر بَرآوَر زِ میانِ دِلِ شَمْسِ تَبْریز·کاو خَدیوِ اَبَد و خُسْروِ هَر فَرْمان است