دیوانِ شمس› غزل ۴۱۴› بیت ۵ → پچھلا · اگلا ←
دیوانِ شمس · غزل شمارهٔ ۴۱۴
- گرچه شب بازرهد خلق ز اندیشه به خواب در رخ شمس ضحی دیده بینا چه خوشست
G414:5
آپ کی زبان
آپ کی زبان میں ابھی کوئی مفہوم دستیاب نہیں — یہ پوری غزل کے لیے ایک ساتھ تیار کیا جاتا ہے:
ai-draft · gemini-2.5-pro
اس بیت کی شرح
ابھی لکھی نہیں گئی — اس غزل کے سیاق میں اس بیت کا گہرا مطالعہ:
پوری غزل ↗
- 1 روز و شب خدمت تو بیسر و بیپا چه خوشست·در شکرخانه تو مرغ شکرخا چه خوشست
- 2 بر سر غنچه بسته که نهان میخندد·سایه سرو خوش نادره بالا چه خوشست
- 3 زاغ اگر عاشق سرگین خر آمد گو باش·بلبلان را به چمن با گل رعنا چه خوشست
- 4 بانگ سرنای چه گر مونس غمگینانست·از دم روح نفخنا دل سرنا چه خوشست
- 5 گرچه شب بازرهد خلق ز اندیشه به خواب·در رخ شمس ضحی دیده بینا چه خوشست
- 6 بت پرستانه تو را پای فرورفت به گل·تو چه دانی که بر این گنبد مینا چه خوشست
- 7 چون تجلی بود از رحمت حق موسی را·زان شکرریز لقا سینه سینا چه خوشست
- 8 که صدا دارد و در کان زر صامت هم هست·گه خمش بودن و گه گفت مواسا چه خوشست
ganjoor: sh414 · public domain