پوری غزل ↗

1. 1 بوسه‌ای داد مرا دلبر عیار و برفت·چه شدی چونک یکی داد بدادی شش و هفت
2. 2 هر لبی را که ببوسید نشان‌ها دارد·که ز شیرینی آن لب بشکافید و بکفت
3. 3 یک نشان آنک ز سودای لب آب حیات·هر زمانی بزند عشق هزار آتش و نفت
4. 4 یک نشان دگر آن است که تن نیز چو دل·می‌دود در پی آن بوسه به تعجیل و به تفت
5. 5 تنگ و لاغر گردد به مثال لب دوست·چه عجب لاغری از آتش معشوقه زفت