پوری غزل ↗

1. 1 گُم شدن در گُم شدن دینِ منست·نیستی در هست آیینِ منست
2. 2 تا پیاده می‌روم دَر کویِ دوست·سبزْ خِنگِ چرخ دَر زینِ منست
3. 3 چون به یک دَم صَد جهان واپَس کنم·بنگرم، گامِ نَخُستینِ منست
4. 4 من چرا گِردِ جهان گَردَم چو دوست·دَر میانِ جانِ شیرینِ منست
5. 5 شمسِ تبریزی که فَخرِ اولیاست·«سینِ» دَندان‌هاش «یاسینِ» منست