دیوانِ شمس غزل ۴۴۷ بیت ۴ → پچھلا · اگلا ←

دیوانِ شمس · غزل شمارهٔ ۴۴۷

  1. گر بیخودی ز خویش همه وقت وقت تو است گر نی به وقت آی که اسرار نازکست

G447:4

آپ کی زبان

آپ کی زبان میں ابھی کوئی مفہوم دستیاب نہیں — یہ پوری غزل کے لیے ایک ساتھ تیار کیا جاتا ہے:

اس بیت کی شرح

ابھی لکھی نہیں گئی — اس غزل کے سیاق میں اس بیت کا گہرا مطالعہ:

پوری غزل ↗

  1. 1 ای گل تو را اگر چه که رخسار نازکست·رخ بر رخش مدار که آن یار نازکست
  2. 2 در دل مدار نیز که رخ بر رخش نهی·کو سر دل بداند و دلدار نازکست
  3. 3 چون آرزو ز حد شد دزدیده سجده کن·بسیار هم مکوش که بسیار نازکست
  4. 4 گر بیخودی ز خویش همه وقت وقت تو است·گر نی به وقت آی که اسرار نازکست
  5. 5 دل را ز غم بروب که خانه خیال او است·زیرا خیال آن بت عیار نازک است
  6. 6 روزی بتافت سایه گل بر خیال دوست·بر دوست کار کرد که این کار نازکست
  7. 7 اندر خیال مفخر تبریز شمس دین·منگر تو خوار کان شه خون خوار نازکست

ganjoor: sh447 · public domain