دیوانِ شمس غزل ۴۷۲ بیت ۱ اگلا ←

دیوانِ شمس · غزل شمارهٔ ۴۷۲

  1. کالبد ما ز خواب کاهل و مشغول خاست آنک به رقص آورد کاهل ما را کجاست

G472:1

آپ کی زبان

آپ کی زبان میں ابھی کوئی مفہوم دستیاب نہیں — یہ پوری غزل کے لیے ایک ساتھ تیار کیا جاتا ہے:

اس بیت کی شرح

ابھی لکھی نہیں گئی — اس غزل کے سیاق میں اس بیت کا گہرا مطالعہ:

پوری غزل ↗

  1. 1 کالبد ما ز خواب کاهل و مشغول خاست·آنک به رقص آورد کاهل ما را کجاست
  2. 2 آنک به رقص آورد پرده دل بردرد·این همه بویش کند دیدن او خود جداست
  3. 3 جنبش خلقان ز عشق جنبش عشق از ازل·رقص هوا از فلک رقص درخت از هواست
  4. 4 دل چو شد از عشق گرم رفت ز دل ترس و شرم·شد نفسش آتشین عشق یکی اژدهاست
  5. 5 ساقی جان در قدح دوش اگر درد ریخت·دردی ساقی ما جمله صفا در صفاست
  6. 6 باده عشق ای غلام نیست حلال و حرام·پر کن و پیش آر جام بنگر نوبت که راست
  7. 7 ای دل پاک تمام بر تو هزاران سلام·جمله خوبان غلام جمله خوبی تو راست
  8. 8 سجده کنم پیش یار گوید دل هوش دار·دادن جان در سجود جان همه سجده‌هاست

ganjoor: sh472 · public domain