پوری غزل ↗

1. 1 هر آنچ دور کند مر تو را ز دوست بدست·به هر چه روی نهی بی‌وی ار نکوست بدست
2. 2 چو مغز خام بود در درون پوست نکوست·چو پخته گشت از این پس بدانک پوست بدست
3. 3 درون بیضه چو آن مرغ پر و بال گرفت·بدانک بیضه از این پس حجاب اوست بدست
4. 4 به خلق خوب اگر با جهان بسازد کس·چو خلق حق نشناسد نه نیک خوست بدست
5. 5 فراق دوست اگر اندک‌ست اندک نیست·درون چشم اگر نیم تای موست بدست
6. 6 در این فراق چو عمری به جست و جو بگذشت·به وقت مرگ اگر نیز جست و جوست بدست
7. 7 غزل رها کن از این پس صلاح دین را بین·از آنک خلعت نو را غزل رفوست بدست