دیوانِ شمس غزل ۵۱۷ بیت ۴ → پچھلا · اگلا ←

دیوانِ شمس · غزل شمارهٔ ۵۱۷

  1. هر گُهری کان ز خزینهٔ خداست در دو لبِ لعلِ تو آن هست هست

G517:4

آپ کی زبان

آپ کی زبان میں ابھی کوئی مفہوم دستیاب نہیں — یہ پوری غزل کے لیے ایک ساتھ تیار کیا جاتا ہے:

اس بیت کی شرح

ابھی لکھی نہیں گئی — اس غزل کے سیاق میں اس بیت کا گہرا مطالعہ:

پوری غزل ↗

  1. 1 ای ز بِگَه خاسته سر مست مست·مستِ شرابی و شرابِ الست
  2. 2 عشق رسانید تو را همچو جام·از برِ ما تا برِ خود دست دست
  3. 3 بازوی تو قوس خدا یافت یافت·تیر تو از چرخ برون جَست جَست
  4. 4 هر گُهری کان ز خزینهٔ خداست·در دو لبِ لعلِ تو آن هست هست
  5. 5 فاش شد این عشقِ تو بی‌قصد ما·بند بدرید ز دل جَست جَست
  6. 6 فاش شد آن راز که در نیم شب·زیر زبان گفته بُدَم پست پست
  7. 7 کِرم خورد چوب و بروید ز چوب·عشق ز من رُست و مرا خَست خَست

ganjoor: sh517 · public domain