پوری غزل ↗

1. 1 شب قدر است جسم تو کز او یابند دولت‌ها·مه بدرست روح تو کز او بشکافت ظلمت‌ها
2. 2 مگر تقویم یزدانی که طالع‌ها در او باشد·مگر دریای غفرانی کز او شویند زلت‌ها
3. 3 مگر تو لوح محفوظی که درس غیب از او گیرند·و یا گنجینه رحمت کز او پوشند خلعت‌ها
4. 4 عجب تو بیت معموری که طوافانش املاکند·عجب تو رق منشوری کز او نوشند شربت‌ها
5. 5 و یا آن روح بی‌چونی کز این‌ها جمله بیرونی·که در وی سرنگون آمد تأمل‌ها و فکرت‌ها
6. 6 ولی برتافت بر چون‌ها مشارق‌های بی‌چونی·بر آثار لطیف تو غلط گشتند الفت‌ها
7. 7 عجایب یوسفی چون مه که عکس اوست در صد چه·از او افتاده یعقوبان به دام و جاه ملت‌ها
8. 8 چو زلف خود رسن سازد ز چه‌هاشان براندازد·کشدشان در بر رحمت رهاندشان ز حیرت‌ها
9. 9 چو از حیرت گذر یابد صفات آن را که دریابد·خمش که بس شکسته شد عبارت‌ها و عبرت‌ها