پوری غزل ↗

1. 1 اگر خواب آیدم امشب سزای ریش خود بیند·به جای مفرش و بالی همه مشت و لگد بیند
2. 2 ازیرا خواب کژ بیند که آیینه خیالست او·که معلوم‌ست تعبیرش اگر او نیک و بد بیند
3. 3 خصوصا اندر این مجلس که امشب در نمی‌گنجد·دو چشم عقل پایان بین که صدساله رصد بیند
4. 4 شب قدرست وصل او شب قبرست هجر او·شب قبر از شب قدرش کرامات و مدد بیند
5. 5 خنک جانی که بر بامش همی چوبک زند امشب·شود همچون سحر خندان عطای بی‌عدد بیند
6. 6 برو ای خواب خاری زن تو اندر چشم نامحرم·که حیفست آن که بیگانه در این شب قد و خد بیند
7. 7 شرابش ده بخوابانش برون بر از گلستانش·که تا در گردن او فردا ز غم حبل مسد بیند
8. 8 ببردی روز در گفتن چو آمد شب خمش باری·که هرک از گفت خامش شد عوض گفت ابد بیند