پوری غزل ↗

1. 1 اگر چرخ وجود من از این گردش فروماند·بگرداند مرا آن کس که گردون را بگرداند
2. 2 اگر این لشکر ما را ز چشم بد شکست افتد·به امر شاه لشکرها از آن بالا فروآید
3. 3 اگر باد زمستانی کند باغ مرا ویران·بهار شهریار من ز دی انصاف بستاند
4. 4 شمار برگ اگر باشد یکی فرعون جباری·کف موسی یکایک را به جای خویش بنشاند
5. 5 مترسان دل مترسان دل ز سختی‌های این منزل·که آب چشمه حیوان بتا هرگز نمیراند
6. 6 رَأَیْناکُمْ رأَیْناکُمْ وَ اَخْرَجْنا خَفایاکُمْ·فَإِنْ لَمْ تَنْتَهُوا عَنْها فَإِیّانا وَ إیّاکُمْ
7. 7 وَ اِنْ طُفْتُمْ حَوالَینا وَ اَنْتُمْ نُورُ عَیْنانا·فَلا تَسْتَیْئِسُوا مِنّا فَإِنَّ العَیْشَ اَحْیاکُمْ
8. 8 شکسته بسته تازی‌ها برای عشقبازی‌ها·بگویم هر چه من گویم شهی دارم که بستاند
9. 9 چو من خود را نمی‌یابم سخن را از کجا یابم؟·همان شمعی که داد این را همو شمعم بگیراند