پوری غزل ↗

1. 1 آن مه که ز پیدایی در چشم نمی‌آید·جان از مزه عشقش بی‌گشن همی‌زاید
2. 2 عقل از مزه بویش وز تابش آن رویش·هم خیره همی‌خندد هم دست همی‌خاید
3. 3 هر صبح ز سیرانش می‌باشم حیرانش·تا جان نشود حیران او روی بننماید
4. 4 هر چیز که می‌بینی در بی‌خبری بینی·تا باخبری والله او پرده بنگشاید
5. 5 دم همدم او نبوَد جان محرم او نبوَد·و اندیشه که این داند او نیز نمی‌شاید
6. 6 تن پرده بدوزیده جان برده بسوزیده·با این دو مخالف دل بر عشق بنبساید
7. 7 دو لشکر بیگانه تا هست در این خانه·در چالش و در کوشش جز گرد بنفزاید
8. 8 در زیر درخت او می‌ناز به بخت او·تا جان پر از رحمت تا حشر بیاساید
9. 9 از شاه صلاح الدین چون دیده شود حق‌بین·دل رو به صلاح آرد جان مشعله برباید