دیوانِ شمس› غزل ۶۰۶› بیت ۵ → پچھلا · اگلا ←

دیوانِ شمس · غزل شمارهٔ ۶۰۶

  1. ای خسته افتاده بنگر که که افکندت چون درنگری او را هم اوت برانگیزد

G606:5

آپ کی زبان

آپ کی زبان میں ابھی کوئی مفہوم دستیاب نہیں — یہ پوری غزل کے لیے ایک ساتھ تیار کیا جاتا ہے:

اس بیت کی شرح

ابھی لکھی نہیں گئی — اس غزل کے سیاق میں اس بیت کا گہرا مطالعہ:

پوری غزل ↗

  1. 1 با تلخی معزولی میری بنمی ارزد·یک روز همی‌خندد صد سال همی‌لرزد
  2. 2 خربندگی و آنگه از بهر خر مرده·بهر گل پژمرده با خار همی‌سازد
  3. 3 زنهار نخندی تو تا اوت نخنداند·زیرا که همه خنده زین خنده همی‌خیزد
  4. 4 ای روی ترش بنگر آن را که ترش کردت·تا او شکری شیرین در سرکه درآمیزد
  5. 5 ای خسته افتاده بنگر که که افکندت·چون درنگری او را هم اوت برانگیزد
  6. 6 گر زانک سگی خسبد بر خاک سر کویش·شیر از حذر آن سگ بگدازد و بگریزد

ganjoor: sh606 · public domain