پوری غزل ↗

1. 1 در خانهٔ غم بودن، از همّت دون باشد·و اندر دل دون‌همّت، اسرارِ تو چون باشد؟!
2. 2 بر هر چه همی‌ لرزی، می‌دان که همان ارزی·زین روی دلِ عاشق، از عرش فزون باشد
3. 3 آن را که شفا دانی، درد تو از آن باشد·وان را که وفا خوانی، آن مکر و فسون باشد
4. 4 آن جای که عشق آمد، جان را چه محل باشد؟!·هر عقل کجا پرّد، آن جا که جنون باشد؟
5. 5 سیمرغ دلِ عاشق، در دام کجا گنجد؟!·پرواز چنین مرغی، از کون برون باشد
6. 6 بر گرد خسان گردد چون چرخ، دل تاری·آن دل که چنین گردد، او را چه سکون باشد؟!
7. 7 جام میِ موسی کش، شمس الحق تبریزی·تا آب شود پیشت، هر نیل که خون باشد