پوری غزل ↗

1. 1 کسی کز غمزه‌ای صد عقل بندد·گر او بر ما نخندد پس که خندد
2. 2 اگر تسخر کند بر چرخ و خورشید·بود انصاف و انصاف آن پسندد
3. 3 دلا می‌جوش همچون موج دریا·که گر دریا بیارامد بگندد
4. 4 چو خورشیدی و از خود پاک گشتی·ز تو چنگ اجل جز غم نرندد
5. 5 شکرشیرینی گفتن رها کن·ولیکن کان قندی چون نقندد