دیوانِ شمس غزل ۶۹۱ → پچھلا · اگلا ←

دیوانِ شمس · G691 · ۱۲ اشعار

غزل شمارهٔ ۶۹۱

کسی بھی بیت کو اس کے اپنے صفحے کے لیے کھولیے — مفہوم، شرح، مشکل الفاظ۔

  1. G691:1 هر چند که بلبلان گزینندمرغان دگر خمش نشینند
  2. G691:2 خود گیر که خرمنی ندارندنه از خرمن فقر دانه چینند
  3. G691:3 از حلقه برون نه‌ایم ما نیزهر چند که آن شهان نگینند
  4. G691:4 گر ولوله مرا نخواهنداز بهر چه کارم آفرینند
  5. G691:5 شیرین و ترش مراد شاهستدو دیگ نهاده بهر اینند
  6. G691:6 بایست بود ترش به مطبخچون مخموران بدان رهینند
  7. G691:7 هر حالت ما غذای قومیستزین اغذیه غیبیان سمینند
  8. G691:8 مرغان ضمیر از آسمانندروزی دو سه بسته زمینند
  9. G691:9 زانشان ز فلک گسیل کردندهر چند ستارگان دینند
  10. G691:10 تا قدر وصال حق بدانندتا درد فراق حق بینند
  11. G691:11 بر خاک قراضه گر بریزندآن را نهلند و برگزینند
  12. G691:12 شمس تبریز کم سخن بودشاهان همه صابر و امینند

ganjoor: sh691 · public domain