دیوانِ شمس› غزل ۷۳۷ → پچھلا · اگلا ←
دیوانِ شمس · G737 · ۸ اشعار
غزل شمارهٔ ۷۳۷
کسی بھی بیت کو اس کے اپنے صفحے کے لیے کھولیے — مفہوم، شرح، مشکل الفاظ۔
- G737:1 نام آن کس بَر که مرده از جمالش زنده شدگریههای جمله عالم در وصالش خنده شد
- G737:2 یاد آن کس کن که چون خوبی او رویی نمودحسنهای جمله عالم حُسن او را بنده شد
- G737:3 جمله آب زندگانی زیر تختش میرودهر کی خورد از آب جویش تا ابد پاینده شد
- G737:4 یک شبی خورشید پایهٔ تخت او را بوسه دادلاجرم بر چرخ گردون تا ابد تابنده شد
- G737:5 زندگیِ عاشقانش جمله در افکندگیستخاک طامع بهر این در زیر پا افکنده شد
- G737:6 آهوان را بوی مشک از طرهاش بر ناف زدتا مشام شیر صید مرجها غرنده شد
- G737:7 بال و پر وهم عاشق زآتش دل چون بسوختهمچو خورشید و قمر بیبال و پر پرنده شد
- G737:8 ای خنک جانی که لطف شمس تبریزی بیافتبرگذشت از نه فلک بر لامکان باشنده شد
ganjoor: sh737 · public domain