دیوانِ شمس غزل ۷۷۰ بیت ۸ → پچھلا · اگلا ←

دیوانِ شمس · غزل شمارهٔ ۷۷۰

  1. چو پی کبوتر دل به هوا شدم چو بازان چه همای مانْد و عنقا که برابرم نیامد

G770:8

آپ کی زبان

آپ کی زبان میں ابھی کوئی مفہوم دستیاب نہیں — یہ پوری غزل کے لیے ایک ساتھ تیار کیا جاتا ہے:

اس بیت کی شرح

ابھی لکھی نہیں گئی — اس غزل کے سیاق میں اس بیت کا گہرا مطالعہ:

پوری غزل ↗

  1. 1 همه را بیازمودم ز تو خوشترم نیامد·چو فرو شدم به دریا چو تو گوهرم نیامد
  2. 2 سر خنب‌ها گشادم ز هزار خم چشیدم·چو شراب سرکش تو به لب و سرم نیامد
  3. 3 چه عجب که در دل من گل و یاسمن بخندد·که سمن‌برِ لطیفی چو تو در برم نیامد
  4. 4 ز پِیَت مراد خود را دو سه روز ترک کردم·چه مراد مانْد زان پس که میسرم نیامد
  5. 5 دو سه روز شاهیت را چو شدم غلام و چاکر·به جهان نمانْد شاهی که چو چاکرم نیامد
  6. 6 خِرَدَم بگفت برپر ز مسافران گردون·چه شکسته پا نشستی که مسافرم نیامد
  7. 7 چو پرید سوی بامت ز تنم کبوتر دل·به فغان شدم چو بلبل که کبوترم نیامد
  8. 8 چو پی کبوتر دل به هوا شدم چو بازان·چه همای مانْد و عنقا که برابرم نیامد
  9. 9 برو ای تنِ پریشان تو و آن دلِ پشیمان·که ز هر دو تا نرستم دل دیگرم نیامد

ganjoor: sh770 · public domain