پوری غزل ↗

1. 1 چون مرا جمعی خریدار آمدند·کهنه دوزان جمله در کار آمدند
2. 2 از ستیزه ریش را صابون زدند·وز حسد ناشسته رخسار آمدند
3. 3 همچو نغزان روز شیوه می‌کنند·همچو چغزان شب به تکرار آمدند
4. 4 شکر کز آواز من این خفتگان·خواب را هشتند و بیدار آمدند
5. 5 کاش بیداری برای حق بدی·اینک بهر سیم و زر زار آمدند
6. 6 چون شود بیمار از ایشان سرخ رو·چون به زردی همچو دینار آمدند
7. 7 خلق را پس چون رهانند از حسد·کز حسد این قوم بیمار آمدند
8. 8 در دل خلقند چون دیده منیر·آن شهان کز بهر دیدار آمدند
9. 9 همچو هفت استاره یک نور آمدند·همچو پنج انگشت یک کار آمدند
10. 10 تا نگردی ریش گاو مردمی·سر به سر خود ریش و دستار آمدند
11. 11 اهل دل خورشید و اهل گل غبار·اهل دل گل اهل گل خار آمدند
12. 12 غم مخور ای میر عالم زین گروه·کاهل دل دل بخش و دلدار آمدند