پوری غزل ↗

1. 1 برنشین ای عزم و منشین ای امید·کز رسولانش پیاپی شد نوید
2. 2 دود و بویی می‌رسد از عرش غیب·ای نهانان سوی بوی آن پرید
3. 3 هر چه غفلت کور و پنهان می‌کند·دود بویش می‌کند آن را سپید
4. 4 ما ز گردون سوی مادون آمدیم·باز ما را سوی گردون برکشید
5. 5 همچو مریم سوی خرمابن رویم·زانک خرمایی ندارد شاخ بید
6. 6 بس کن و از حرف در معنی گریز·چند معنی را ز حرفی می‌مزید
7. 7 این مزیدن طفل بی‌دندان کند·گر شما مردید نان را خود گزید