پوری غزل ↗

1. 1 هر زمان لطفت همی در پی رسد·ور نه کس را این تقاضا کی رسد
2. 2 مست عشقم دار دایم بی‌خمار·من نخواهم مستیی کز می‌رسد
3. 3 ما نیستانیم و عشقش آتشیست·منتظر کان آتش اندر نی رسد
4. 4 این نیستان آب ز آتش می‌خورد·تازه گردد ز آتشی کز وی رسد
5. 5 تا ابد از دوست سبز و تازه‌ایم·او بهاری نیست کو را دی رسد
6. 6 لا شویم از کل شیی هالک·چون هلاک و آفت اندر شیء رسد
7. 7 هر کی او ناچیز شد او چیز شد·هر کی مرد از کبر او در حی رسد