پوری غزل ↗

1. 1 هر کجا بوی خدا می‌آید·خلق بین بی‌سر و پا می‌آید
2. 2 زانک جان‌ها همه تشنه‌ست به وی·تشنه را بانگ سقا می‌آید
3. 3 شیرخوار کرمند و نگران·تا که مادر ز کجا می‌آید
4. 4 در فراقند و همه منتظرند·کز کجا وصل و لقا می‌آید
5. 5 از مسلمان و جهود و ترسا·هر سحر بانگ دعا می‌آید
6. 6 خنک آن هوش که در گوش دلش·ز آسمان بانگ صلا می‌آید
7. 7 گوش خود را ز جفا پاک کنید·زانک بانگی ز سما می‌آید
8. 8 گوش آلوده ننوشد آن بانگ·هر سزایی به سزا می‌آید
9. 9 چشم آلوده مکن از خد و خال·کان شهنشاه بقا می‌آید
10. 10 ور شد آلوده به اشکش می‌شوی·زانک از آن اشک دوا می‌آید
11. 11 کاروان شکر از مصر رسید·شرفه گام و درا می‌آید
12. 12 هین خمش کز پی باقی غزل·شاه گوینده ما می‌آید