پوری غزل ↗

1. 1 ای آن که از عزیزی در دیده جات کردند·دیدی که جمله رفتند تنها رهات کردند
2. 2 ای یوسف امانت آخر برادرانت·بفروختندت ارزان و اندک بهات کردند
3. 3 آن‌ها که این جهان را بس بی‌وفا بدیدند·راه اختیار کردند ترک حیات کردند
4. 4 بسیار خصم داری پنهان و می‌نبینی·کاین جمله حیله کردی ویشانت مات کردند
5. 5 شاهان که نابدیدند چون حال تو بدیدند·از مهر و از عنایت جمله دعات کردند
6. 6 با ساکنان سینه بنشین که اهل کینه·مانند طفل دینه بی‌دست و پات کردند
7. 7 آن‌ها نهفتگانند وین‌ها که اهل رازند·از رنگ همچو چنگی باری دوتات کردند
8. 8 اندیشه کن از آن‌ها کاندیشه‌هات دانند·کم جو وفا از این‌ها چون بی‌وفات کردند