دیوانِ شمس› غزل ۹۰۳› بیت ۶ → پچھلا · اگلا ←
دیوانِ شمس · غزل شمارهٔ ۹۰۳
- ز بس دعا که بکردم دعا شدست وجودم که هر که بیند رویم دعا به خاطر آرد
G903:6
آپ کی زبان
آپ کی زبان میں ابھی کوئی مفہوم دستیاب نہیں — یہ پوری غزل کے لیے ایک ساتھ تیار کیا جاتا ہے:
ai-draft · gemini-2.5-pro
اس بیت کی شرح
ابھی لکھی نہیں گئی — اس غزل کے سیاق میں اس بیت کا گہرا مطالعہ:
پوری غزل ↗
- 1 اگر مرا تو نخواهی دلم تو را نگذارد·تو هم به صلح گرایی اگر خدا بگمارد
- 2 هزار عاشق داری به جان و دل نگرانت·که تا سعادت و دولت که را به تخت برآرد
- 3 ز عشق عاشق مفلس عجب فتند لئیمان·که آنچ رشک شهان شد گدا امید چه دارد
- 4 عجب مدار ز مرده که از خدا طلبد جان·عجب مدار ز تشنه که دل به آب سپارد
- 5 عجب مدار ز کوری که نور دیده بجوید·و یا ز چشم اسیری که اشک غربت بارد
- 6 ز بس دعا که بکردم دعا شدست وجودم·که هر که بیند رویم دعا به خاطر آرد
- 7 سلام و خدمت کردم مرا بگفت که چونی·مهم مس چه برآید چو کیمیا نگذارد
- 8 چگونه باشد صورت به وفق فکر مصور·چگونه مِی شود انگور گر کفش نفشارد
ganjoor: sh903 · public domain