دیوانِ شمس غزل ۹۳۶ → پچھلا · اگلا ←

دیوانِ شمس · G936 · ۱۵ اشعار

غزل شمارهٔ ۹۳۶

کسی بھی بیت کو اس کے اپنے صفحے کے لیے کھولیے — مفہوم، شرح، مشکل الفاظ۔

  1. G936:1 مرا عقیق تو باید شکر چه سود کندمرا جمال تو باید قمر چه سود کند
  2. G936:2 چو مست چشم تو نبود شراب را چه طربچو همرهم تو نباشی سفر چه سود کند
  3. G936:3 مرا زکات تو باید خزینه را چه کنممرا میان تو باید کمر چه سود کند
  4. G936:4 چو یوسفم تو نباشی مرا به مصر چه کارچو رفت سایه سلطان حشر چه سود کند
  5. G936:5 چو آفتاب تو نبود ز آفتاب چه نورچو منظرم تو نباشی نظر چه سود کند
  6. G936:6 لقای تو چو نباشد بقای عمر چه سودپناه تو چو نباشد سپر چه سود کند
  7. G936:7 شبم چو روز قیامت دراز گشت ولیدلم سحور تو خواهد سحر چه سود کند
  8. G936:8 شبی که ماه نباشد ستارگان چه زنندچو مرغ را نبود سر دو پر چه سود کند
  9. G936:9 چو زور و زهره نباشد سلاح و اسب چه سودچو دل دلی ننماید جگر چه سود کند
  10. G936:10 چو روح من تو نباشی ز روح ریح چه سودبصیرتم چو نبخشی بصر چه سود کند
  11. G936:11 مرا به جز نظر تو نبود و نیست هنرعنایتت چو نباشد هنر چه سود کند
  12. G936:12 جهان مثال درختست برگ و میوه ز توستچو برگ و میوه نباشد شجر چه سود کند
  13. G936:13 گذر کن از بشریت فرشته باش دلافرشتگی چو نباشد بشر چه سود کند
  14. G936:14 خبر چو محرم او نیست بی‌خبر شو و مستچو مخبرش تو نباشی خبر چه سود کند
  15. G936:15 ز شمس مفخر تبریز آنک نور نیافتوجود تیره او را دگر چه سود کند

ganjoor: sh936 · public domain