پوری غزل ↗

1. 1 ز جان سوخته‌ام خلق را حذار کنید·که الله الله ز آتش‌رخان فرار کنید
2. 2 که آتشِ رُخِشان خاصیت چنین دارد·که هر قرار که دارید بی‌قرار کنید
3. 3 دلی که کاهل گردد نداش می‌آید·که زنده است سلیمان عشق کار کنید
4. 4 مباش کاهل کاین قافله روانه شدست·ز قافله بممانید و زود بار کنید
5. 5 چهارپای طبایع نکوبد این ره را·به ترک خاک و هواها و آب و نار کنید
6. 6 غنیست چشم من از سرمه سپاهانی·ز خاک تبریز او را مگر نثار کنید
7. 7 بزرگی از شه ارواح شمس تبریزست·وجودها پی این کبریا صغار کنید